ur. 1917 roku w Kijowie. Poetka z kręgu Skamandra i „Szpilek”. Zuzanna Ginczanka (Sara Polina Gincburg) uważana jest za jedną z najzdolniejszych poetek dwudziestolecia międzywojennego. W wierszach nawiązywała do poetyki Skamandra i Leśmiana, a w ostatnich tekstach do katastrofizmu Czechowicza czy żagarystów. W 1936 wydała swój jedyny tomik poezji - O centaurach. Została rozstrzelana w 1944 roku na dziedzińcu więzienia przy Montelupich, zaledwie kilka tygodni przed wejściem do Krakowa Armii Czerwonej.
Polsko-włoskie wydanie wierszy Zuzanny Ginczanki (opracowanie, wstęp i przekład: Alessandro Amenta).