Jerzy Pomianowski (ur. 13 stycznia 1921 r. w Łodzi) - prozaik, eseista, ekspert do spraw historii Europy Wschodniej, krytyk teatralny, scenarzysta filmowy, tłumacz literatury pięknej z języka rosyjskiego i niemieckiego.

Debiutował w 1937 (pod pseud. Dyonizy Aczkolwiek), pierwsze fraszki i przekłady literackie zamieszczał w "Szpilkach", był także felietonistą pisma "Młodzi idą". W 1938 zdał maturę w Polskim Gimnazjum Społecznym w Łodzi. Rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim (seminarium T.Kotarbińskiego).

W 1939 roku jako aktywista Gwardii Robotniczej został zwerbowany do pracy w kopalini, w Donbasie. Po napaści Niemiec na ZSRR (1941) wyjechał do Tadżykistanu, gdzie rozpoczął studia medyczne w Stalinabadzie, pracował w prosektorium. Redaktor PAP Polpress w Moskwie (1944-1946). Do Polski wrócił jako żołnierz armii Berlinga. Wstąpił do PZPR. W 1946 wyjechał do ZSRR jako korespondent prasowy. Ukończył wydział psychiatrii w I Instytucie Medycznym w Moskwie w 1947.

Od 1947-1951 był kierownikiem Samodzielnego Referatu Prasy i Propagandy Zdrowia w Ministerstwie Zdrowia. Kierownik działu teatralnego tygodnika Nowa Kultura (1951 - 1958). Wykładowca na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego (1953-1957). Publikował m.in. w tygodniku Świat. W latach 1958-1961 kierownik literacki Teatru Narodowego, następnie zespołu filmowego "Syrena" 1961-1968. Wystąpił z PZPR w 1966 r. (po proteście przeciwko wyrzuceniu z niej prof. Leszka Kołakowskiego)

W lutym 1969 pozbawiony pracy i możliwości druku wyjechał do Włoch. Wykładał na Akademii Teatralnej (National Academy of Dramatic Art) w Rzymie. Stypendysta włoskiego MSZ w Rzymie (1971-1973). Od 1974 wykładowca literatury polskiej na Uniwersytecie w Bari, Florencji i Pizie. Był współpracownikiem pism francuskich i włoskich, oraz doradcą oficyny "E/O" (wydawcy wielu polskich dzieł). Współpracował z paryską "Kulturą", tłumacząc dla Instytutu Literackiego w Paryżu (pod pseud. Michał Kaniowski) dzieła dysydentów rosyjskich (m.in. trzytomowy "Archipelag Gułag"). Tłumaczył także inne utwory literatury rosyjskiej i radzieckiej: I. Babla, M. Bułhakowa, A. Czechowa, J. Szwarca, L. Tołstoja, A. Achmatowej, O. Mandelsztama, L. Martynowa, a także języka niemieckiego: m.in. E. Kästnera, Klabunda, E. Mühsama.

Wrócił do Polski w 1994. Współpracuje z "Tygodnikiem Powszechnym", "Gazetą Wyborczą", "Rzeczpospolitą".