Pisarz żydowski, prozaik i poeta tworzący w jidysz. Urodzony w Białymstoku w 1884 r, zmarł w Nowym Jorku w 1949 r.

W młodości aresztowany za działalność w Bundzie, brał udział w rewolucji 1905 r. Między 1906 r. a wybuchem I wojny światowej mieszkał w Łodzi, później podróżował po Odessie, Krymie i Kaukazie. Publikował w Moskwie i Kijowie. Sławę zyskał dzięki poematowi In Kazmerz.
W latach 1916-1917 służył w armii rosyjskiej. Po wojnie mieszkał w Warszaiwe, współpracował z takimi pismami żydowskimi jak Hajnt, Moment, Łodzer Togbłat, Litarisze Bletter. Był prezesem Żydowskiego Związku Literatów i Dziennikarzy w Warszawie, którego środowisko opisał w książce Tłomackie 13. Polskie tłumaczenie wspomnień ukazało się dopiero w 2001 r.
Segałowicz wyjechał z Polski w 1939 r. i dotarł do Palestyny, skąd dalej trafił do Nowego Jorku.
Jest autorem m.in.  powieści Cylka z lasu , Bracia Memzor, Zeliks Jorn i zbiorów poezji Dortn i Icter .
Znany także jako autor wspomnień Fun Rusłand, fun der rewolucje , Majses fun der rusiszer kazarme, Majne zibn jor in Tel Awiw.